ในการกำหนดเป้าหมายของหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2569) คำนึงถึงจุดแข็งของหลักสูตรฯ ด้านประวัติศาสตร์ศิลปะ (ที่มีเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย) ในขณะเดียวกันเล็งเห็นถึงความสำคัญของมรดกศิลปวัฒนธรรมในฐานะต้นทุนที่สามารถไปต่อยอดในด้านต่าง ๆ ได้ นอกจากนี้ หลักสูตรฯ ยังคำนึงถึงวิสัยทัศน์ พันธกิจ และแนวนโยบายทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยศิลปากร ที่มุ่งเน้นการเป็นมหาวิทยาลัยแห่งการวิจัย อันเป็นการสร้างนวัตกรรม การสร้างเครือข่ายทำงานร่วมกับชุมชน การทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม และการนำต้นทุนทางวัฒนธรรมไปต่อยอด

ดังนั้น หลักสูตรฯ จึงตั้งเป้าหมายผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ทางด้านประวัติศาสตร์ศิลปะไทยและต่างประเทศ ในขณะเดียวกัน มีความประสงค์ที่จะบ่มเพาะนักศึกษาในด้านวิจัยที่มีวิธีคิด วิธีการด้านประวัติศาสตร์ศิลปะในระดับขั้นพื้นฐาน รวมถึงสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในการทำงานด้านต่าง ๆ